ఆర్ధిక సంస్కరణలు

ఆర్ధిక సంస్కరణలు

ఆర్ధిక సంస్కరణలు: మన దేశములో ఆర్ధిక విధాన సరళీకరణము షుమారు రెండు దశాబ్దాలక్రితము మొదలయినది. ఈ వ్యాసము ఎకనమిక్ టైమ్స్ లో 9.5.13 తేదీన ఉత్తరరూపములో నేను వ్రాయడమయినది. ఆర్ బీ ఐ గవర్నర్ పాకిస్తాను వారు పటించే వడ్డీరహిత ద్రవ్య మారకములు ఆధునిక వ్యాపార సరళికి అనుగుణంగా ఉండవని ఆయన పేర్కొనడంతో నేను ఈ ఉత్తరాన్ని రాస్తున్నాను.

తెలుగు మిత్రుల అనుకూలార్థం ఈ వ్యాసానికి తెలుగు అనువాదం అందిస్తున్నాను. (Economy of India)

ఈ ఆర్థిక సంస్కరణల ప్రక్రియ మన దేశానికి పురోగతి తీసుకువస్తుందని అంటున్నారు. అయితే, మన పాలకులు విదేశీ సంస్థాగత పెట్టుబడుల కోసం ఎందుకు ప్రయత్నిస్తున్నారో అర్థం కావడం లేదు. మనకు ఉన్న విదేశీ అప్పులను డాలర్లలో చెల్లించాలి. డాలర్లు పొందాలంటే, మన దేశం నుండి వస్తువులను ఎగుమతి చేయాలి. కానీ, గత ఇరవై సంవత్సరాలుగా మన పరిశ్రమలు కుదేలయ్యాయి. అంతేకాక, గత మూడు సంవత్సరాలుగా పారిశ్రామిక రంగం ఎదుగుదల ప్రతికూల దిశలో సాగుతోంది.

మన దేశీయులు అమెరికా మరియు గల్ఫ్ దేశాలలో పనిచేస్తూ భారతదేశానికి పంపించే డాలర్ల మొత్తం సంవత్సరానికి సుమారు నాలుగు లక్షల కోట్లు ఉంటుంది. మనం దిగుమతి చేసుకునే క్రూడ్ ఆయిల్ ఖర్చు 7,50,000 కోట్లు. అలాగే, విదేశీ అప్పులకు వడ్డీలు మరియు ఇతర చెల్లింపులు కూడా ఉంటాయి. రక్షణ పరికరాల దిగుమతులు కూడా ఉన్నాయి. ఈ అన్ని అవసరాల కోసం, ప్రభుత్వం విదేశీ పెట్టుబడుల పేరుతో దేశ వనరులను సంస్థాగత పెట్టుబడుల రూపంలో అమ్మి ఆర్థిక సంక్షోభం నుండి తాత్కాలిక ఉపశమనాన్ని పొందుతుంది.

(యూ ట్యూబ్ చానల్ లో నా ఈ వీడియోలను వీక్షించండి: River Saraswati, సరస్వతి నది ఆచూకీ, Birth place of Hanuman, Location of Brahmavarta, బ్రహ్మావర్తము, Aryanism, ఆర్యజాతి వాదము. )

ప్రజల కొనుగోలు శక్తిని సరైన స్థాయిలో ఉంచేందుకు, బ్యాంకుల సి ఆర్ ఆర్ రేటును అంచెలంచెలుగా తగ్గిస్తూ, ప్రభుత్వము సంవత్సరానికి సుమారు 45,000 నుండి 70,000 కోట్ల రూపాయలను ఉద్పాదక రహిత రంగాలకు జొప్పిస్తుంది.

ఇది భారతీయులు విదేశీ వస్తువులు కొనుగోలు చేయడానికి మాత్రమే ఉపయోగపడుతుంది, ఉద్పాదక రంగానికి మాత్రం ఉపయోగం లేదు.

నిజంగా, దేశ ఆర్థిక పరిస్థితి తక్షణ పరిష్కారాలతో మెరుగుపడుతుంది. మన దేశంలోని జాతీయ పరిశ్రమలు ముఖ్యంగా చిన్న మరియు మధ్యతరగతి పరిశ్రమలు అధిక వడ్డీ రేట్ల కారణంగా కుదేలవుతున్నాయి మరియు మూతపడుతున్నాయి. వడ్డీ రేట్లు తగ్గించబడకపోతే, భారతీయ చిన్న మరియు మధ్యతరగతి పారిశ్రామిక ఉత్పత్తి రంగం కోలుకోలేరు. పారిశ్రామిక రంగంలో అభివృద్ధి లేకుండా, దేశం ఎలా పురోగతి సాధించగలదు? (ఎకనమిక్ టైమ్స్ లో 9.5.13 తేదీన జనార్ధన్ ప్రసాద్ రాసిన వ్యాసానికి తెలుగు అనువాదం.)

(నాకు వేరొక వెబ్ సైట్ కూడా ఉందని తెలియజేయుటకు సంతసించు చున్నాను. ఆ వెబ్ సైట్ లో భారతీయ హిందు సంస్కృతి, హిందూ సనాతన ధర్మము, వేద సూక్తములు, మొదలైన అంశములపై వ్యాసములు గలవు. ఆ వెబ్ సైట్ ను కూడా సందర్శించి సదరు వ్యాసములను చదివి ఆకళింపు చేసుకుని మీ అభిప్రాయములు తెలియ జేయవలెను.)

ప్రపంచ బ్యాంకు అప్పు

ఈ మధ్య బీజేపీ నాయకులు తమ ప్రభుత్వం అధికారంలోకి వచ్చిన తర్వాత ప్రపంచ బ్యాంకు నుండి భారత్ ఒక్క రూపాయి కూడా అప్పు తీసుకోలేదని చెబుతున్నారు. అయితే, ఎఫ్ డీఐ ద్వారా డాలర్లు రాకపోతే ఎలా? అంతర్జాతీయ సంస్థల నుండి ప్రైవేటుగా అప్పు తీసుకోవడం లేదు? ఉదాహరణకు, అహ్మదాబాద్ మెట్రో కోసం 100000 కోట్లు జపాన్ నుండి అప్పు తీసుకోవడం లేదు? వివిధ ప్రాజెక్టుల కోసం రాష్ట్రాలు అప్పు తీసుకోవడం లేదు? వివిధ రాష్ట్రాలు తీసుకుంటున్న అప్పులు తమవి కాదని చెప్పడం వల్ల కేంద్రం అప్పు తీసుకోలేదని అనిపిస్తున్నా, కానీ అన్ని అప్పులు సాధారణంగా జరుగుతున్నాయి.

ఇప్పుడు మన కేంద్ర ప్రభుత్వం వరల్డ్ బ్యాంకు నుండి అప్పు తీసుకోకుండా ఉండటానికి కారణం క్రూడ్ ఆయిల్ ధరలు తగ్గడం ఒక అంశం కాగా, పెట్రోల్ మరియు డీజల్ పై పన్నులు అధికంగా వసూలు చేయడం రెండవ అంశంగా ఉంది.

2014 సంవత్సరానికి ముందు, 2011-12 సంవత్సరంలో కేంద్రం క్రూడ్ ఆయిల్ బిల్లుకు 9,10,000 కోట్లు చెల్లించేది. ఈ బిల్ 2014-15 సంవత్సరానికి 6,87,000 కోట్లకు తగ్గింది. ఈ విధంగా ఆ సంవత్సరంలో 2,23,000 కోట్లు ఆదా అయ్యాయి. తరువాతి సంవత్సరంలో బిల్ 4,18,000 కోట్లకు పడిపోయింది. 2016-17 సంవత్సరానికి ఈ బిల్ 4,70,000 కోట్లు, 2017-18 సంవత్సరానికి 5,65,000 కోట్లు అయ్యింది. ఈ నాలుగు సంవత్సరాలలో, కేంద్రానికి సంవత్సరానికి 3,75,000 కోట్లు మొత్తంగా 15,00,000 కోట్లు క్రూడ్ ఆయిల్ బిల్ చెల్లించాల్సిన అవసరం లేకుండా పోయింది.

అయితే, ఒక విషయం మనం గుర్తుంచుకోవాలి, గత ఎనిమిది సంవత్సరాలలో క్రూడ్ ఆయిల్ దిగుమతి విలువలలో మార్పు జరిగింది కానీ ఆయిల్ పరిమాణం స్థిరంగా ఉంది. సంవత్సరానికి 180 నుండి 200 మిలియన్ మెట్రిక్ టన్నుల క్రూడ్ ఆయిల్ దిగుమతి జరుగుతూనే ఉంది.

ఈ సమ్మిళితమైన సొమ్ము పెరిగిన ఎలక్ట్రానిక్ మెకానికల్ వస్తువుల దిగుమతికి ఉపయోగపడుతుంది. అలాగే, యుద్ధ పరికరాల కొనుగోలుకు కూడా ఇది ఉపయోగపడింది. మన దేశం తిరిగి చెల్లించాల్సిన అప్పులను తీర్చడానికి దిగుమతుల బిల్లుల అవసరాలకు ఇది భారీగా ఉపయోగపడింది.

2014-17 మధ్యలో విదేశీ పెట్టుబడులు, ఫారెన్ డైరెక్ట్ ఇన్వెస్ట్ మెంటు, సుమారు రూ. 740000 కోట్లు వచ్చాయి. 2010-14 కాలంలో, ఈ మొత్తం 650000 కోట్లు మాత్రమే వచ్చాయి.

అయితే, కేంద్రానికి ఇంత మొత్తం వచ్చినా, అదనపు ఆదాయాన్ని పొందడానికి ఈ నాలుగు సంవత్సరాలలో క్రమబద్ధంగా ఎక్సైజ్ డ్యూటీని పెంచుతూ, పన్నుల రూపంలో సుమారు 3,50,000 కోట్లు సేకరించారు.

ప్రభుత్వం అన్యాయంగా విధించే పన్నులను రద్దు చేయాలని ప్రజల తరఫున ప్రాతినిధ్యం వహించే పార్లమెంటు సభ్యులు కోరాలి.

ప్రస్తుతం క్రూడ్ ఆయిల్ ధరలు పెరుగుతున్నాయి. ఈ పరిణామం దేశ ఆర్థిక పరిస్థితిని కష్టాల్లోకి నెట్టే అవకాశం ఉంది. ఇకపై దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థ మరియు పురోగతి అంశాలలో తిరోగమనాన్ని నివారించడం కష్టమే. అప్పుడు కేంద్రం క్రూడ్ ఆయిల్ బిల్లును ప్రస్తావిస్తూ తమ తప్పులేదు అని చెప్పవచ్చు. అలాగే, గత నాలుగు సంవత్సరాలుగా క్రూడ్ ఆయిల్ బిల్ తగ్గడం వల్ల దేశ ఆర్థిక పరిస్థితి మెరుగుపడిందని వారు చెబుతారా?!

డంకెల్ ముసాయిద

భారతదేశానికి సంబంధించిన లాభనష్టాలను బేరీజు వేయకుండా ప్రపంచ వ్యాపార సంస్థ యొక్క ప్రతినిధి డంకెల్ ముసాయిదా పై భారత ప్రభుత్వం సంతకం చేయడం, ఆర్థికంగా, దేశీయంగా మరియు విదేశీంగా భారతదేశానికి ఆత్మహత్యకు సమానమైనది. #ఆడామ్ స్మిత్ అనే చరిత్రకారుడు ఇలా అన్నారు, “అమెరికా ఖండాన్ని కనుగొనడం మరియు భారతదేశానికి ఆఫ్రికా ఖండాన్ని చుట్టి వెళ్లే సముద్ర మార్గాన్ని కనుగొనడం, ఈ రెండు అంశాలు యూరోపియన్ చరిత్రలో మరువలేని ఘట్టాలు.”

(ఈ ఉత్తరం డంకెల్ ప్రతిపాదనలకు స్పందనగా 12/03/1993 తేదీన ఇండియన్ ఎక్స్ప్రెస్ లో ప్రచురించబడింది).

రష్యా చక్రవర్తి పీటర్ 300 సంవత్సరాల క్రితం ఇలా అన్నాడు, “భారత దేశ ఎగుమతుల వ్యాపారం అంటే ప్రపంచ వ్యాపారమే, ఎవరైనా భారత దేశ వ్యాపారాన్ని తమ గుప్పెట్లో ఉంచుకుంటారో వారు యూరోప్ ఖండానికి నియంత కావచ్చు”.

అట్లాగె 1760 లో లండన్ లో ఒక స్త్రీ వద్ద ఇండియాలో తయారు చేసిన జేబు రుమాలు ఉన్నందుకు 200 పౌండ్లు జరిమానా వసూలు చేశారట. మరి ఇప్పుడు(1993) మన దేశ పరిస్థితి ఏమిటి? విసృంఖలంగా విదేశాలలో తయారు చేసిన వస్తువులు భారత దేశంలోకి అనుమతిస్తే పరిణామాలు దేశం ఎలా తట్టుకుంటుంది?

అసలు మన ప్రభుత్వానికి ఏమయిన లెక్కలు ఉన్నాయా? ఎంత సరుకు దేశంలోకి వస్తుంది?

ప్రతి సంవత్సరం ఎంత మొత్తం దిగుమతులకు వెళ్తుంది? దిగుమతులకు సమానంగా మన దేశం ఎన్ని సంవత్సరాలలో దేశీయ ఉత్పత్తులను ఎగుమతి చేయగలదు? ఈ విషయానికి సంబంధించి భారత ప్రభుత్వానికి లెక్కలు ఉన్నాయా?

మన దేశంలో దేశీయ పేటెంట్ల ఆధారంగా ఎప్పటికి మన స్వంత కర్మాగారాలలో వస్తువులను తయారు చేసి ఎగుమతి చేయగలము?

ఈ లెక్కలు లేకుండా ప్రపంచ వ్యాపార సంస్థ యొక్క ప్రతినిధి డంకెల్ ముసాయిదా పై భారత ప్రభుత్వం సంతకం చేయడం, భారత దేశానికి ఆర్థికంగా, దేశీయంగా, విదేశీంగా కూడా ఆత్మహత్యకు సమానంగా ఉంటుంది.

పెట్రోలు డీజల్ ధరల పెంపు

పెట్రోలు మరియు డీజల్ యొక్క రిటైల్ ధరలపై రెండు ముఖ్యమైన అంశాలను మనం పరిగణించాలి. మొదటిది, పెట్రోలు మరియు డీజల్ అమ్మకంపై పన్ను జీఎస్ టీని ఎందుకు పరిగణలోకి తీసుకోలేదు. రెండవది, ఈ పెట్రోలు మరియు డీజల్ పన్నుల విధానం వల్ల రాష్ట్రాలకు మరియు కేంద్రానికి ఎవరికి ఏమి లాభం జరుగుతుంది. ప్రజలు పెట్రోలు ధరపై గగ్గోలు పెడుతుంటారు, కానీ డీజల్ ధరపై పట్టించుకోరు. గతంలో డీజల్ ధర పెరిగినప్పుడు రాజకీయ పార్టీలు మరియు బాధ్యతగల విద్యావంతులు నిరసనలు వ్యక్తం చేసేవారు. కానీ ఇప్పుడు ఎక్కడా ఆందోళన లేదు. ఇది ఒక విచారకరమైన విషయం.

ఈ పరిస్థితికి కారణం ప్రభుత్వాలు అసలు విషయాలను దాచడం. దీనిని పబ్లిక్ మైండ్‌ను స్టీరింగ్ చేయడం అంటారు. అంటే, ప్రజలు ఏ విషయాలను తెలుసుకోవాలో, ఏ అంశాలపై చర్చించాలో రాజకీయ పార్టీలు మరియు పెద్ద వ్యాపారస్తులు నిర్ణయించి, ప్రసార మాధ్యమాల ద్వారా నియంత్రిస్తారు.

జీఎస్ టీ అంశాన్ని పన్నుల పెరుగుదల, తగ్గుదల లేదా ధరల పెరుగుదల, తగ్గుదల వంటి అంశంగా చిత్రీకరించడం జరిగింది. నిజానికి, ఇది దేశ ఫెడరలిజం పై గొడ్డలి పెట్టినట్లుగా ఉంది. జీఎస్ టీ పన్నులు అన్ని కేంద్రానికి చేరుకుంటాయి. రాష్ట్రాల బొక్కసమునకు చిల్లుపెట్టి, కేంద్రం రాష్ట్రాల ఆదాయాన్ని ఈ జీఎస్ టీ ద్వారా తన బొక్కసములో వేసుకుంటుంది. జీఎస్ టీ అమలు చేయడానికి రాష్ట్రాలు అభ్యంతరం చెప్పాలి. కానీ, అది జరగలేదు.

జీఎస్ టీ విధానాన్ని అంగీకరించిన రాష్ట్రాలు తమ ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యాన్ని పూర్తిగా కోల్పోయాయి. రాష్ట్రాలు అంత తెలివితక్కువగా ఎందుకు వ్యవహరించాయి? పెట్రోలు, డీజల్ లను జీఎస్ టీ పరిధిలోకి తీసుకురాకపోవడం వల్ల!

అలా రాష్ట్రాలకు జీఎస్ టీ వల్ల ఏర్పడుతున్న ఆదాయ లోటును పూడ్చుకోవడానికి అవకాశం ఉంది. పెట్రోలు, డీజల్ అమ్మకాలను జీఎస్ టీ పరిధిలోకి తీసుకుంటే, రాష్ట్రాలు జీఎస్ టీకి వ్యతిరేకంగా తమ అభ్యంతరాలను వ్యక్తం చేయవచ్చు.

అందువల్ల, ఇది పిల్లి మరియు ఎలుకల మధ్య జరిగే చెలగాటంలా ఉంది. ప్రస్తుతానికి, పెట్రోలియమ్ క్రూడ్ ఆయిల్ ధరలు పెరుగుతున్నందున, కేంద్ర మరియు రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల పన్నుల దొంగాట బట్టబయలు అవడం ఒక వాస్తవం.

పెట్రోల్ మరియు డీజల్ అమ్మకాలకు విధించిన పన్నుల ద్వారా 2013-14 సంవత్సరంలో కేంద్రానికి 78,000 కోట్లు, రాష్ట్రాలకు 1,29,000 కోట్ల రూపాయలు ఆదాయం వచ్చింది. 2016-17 నాటికి, కేంద్ర ఆదాయం 2,42,000 కోట్లు, రాష్ట్రాల ఆదాయం 1,66,000 కోట్ల రూపాయలు ఉంది.

కేంద్ర ఆదాయము 310 శాతము పెరిగినప్పుడు, రాష్ట్రాల ఆదాయము కేవలం 125 శాతము మాత్రమే పెరిగింది. ఈ సందర్భంలో, కేంద్రం రాష్ట్రాలకు పన్నులు తగ్గించమని చెప్పడం హాస్యాస్పదంగా అనిపిస్తుంది. అందువల్ల, కేంద్రం విధిస్తున్న పన్నులను వెంటనే తగ్గించి, పెట్రోలు మరియు డీజల్ ధరలను సమతుల్య స్థితిలోకి తీసుకురావాల్సిన అవసరం ఉంది. పెట్రోలు ధరలు తగ్గితే, ప్రజలపై ఆర్థిక భారం తగ్గుతుంది. డీజల్ ధరలు తగ్గితే, రవాణా ఖర్చులు తగ్గి, ధరలు నియంత్రణలో ఉంటాయి.